• Mentoraat Fotobond

    8 april 2016

    Vijf sessies in Dordrecht. Mijn mentor is van de Fotobond: Jan Tito, een man met veel kennis van zowel schilders als fotografen. Heel leuk om te zien en te horen met welke voorbeelden hij steeds kwam opdagen. Heel inspirerend. Vooral de aspecten verbeelding, emotie en zeggingskracht kwamen aan bod. Aan de deelnemers werd van tevoren gevraagd na te denken over hun stijl van fotograferen en over de aspecten die zij verder wilden ontwikkelen.

    Als voorbereiding op de bijeenkomsten had ik al goed nagedacht over een onderwerp. Mijn keuze werd de stadsnatuur. Binnen dit onderwerp zijn er meerdere thema’s te verzinnen. Het groen in de stad, hoe recreëren mensen in de stad, wat betekent het voor hen, het oprukkend asfalt en woningbouw enz. Kortom heel veel thema’s binnen 1 onderwerp.

    Ik ben vrij ruim begonnen, gefotografeerd in parken en volkstuinen, een zwaan op een nest  van afval enz.. Gezien de tijd moest ik mij wel beperken. Uiteindelijk heb ik gekozen om de plannen voor de aanleg van een snelweg door het Lage Bergse bos te beeld te brengen. Niet als protest, dat heeft toch geen zin. Meer de zorg over wat er aan moois verloren dreigt te gaan.

    Ik ben met speelgoedautootjes aan de slag gegaan in het bos, aardewerk beeldjes van konijn in bomen gezet, tot verbazing van de wandelaars en mountainbikers. Veel gewerkt met collages en meervoudige belichting om contrasten in 1 beeld te vangen. Maar het werd niet echt wat ik wilde. Ik vond het te gemaakt. Ik was mijn verhaal te geforceerd aan het vertellen. Uiteindelijk ben ik gekomen tot een impressionistische vertaling van het bos. Mijn beleving, mijn gevoel bij de Rotterdamse wildernis.

     

    Nu het project is afgerond, maak ik de balans op: welke foto’s zijn het best gelukt en waarom en wat heb ik geleerd?

    1. Beperk jezelf. Fotografeer met regelmaat meerdere situaties of onderwerpen, maar kies slechts 1 thema. Probeer daar zo alle kanten van te ontdekken en in kaart te brengen. Het grote probleem hierbij is, wanneer stop je, wanneer is het genoeg?
    2. Maak het verhaal niet te af. Soms vertel je met 1 of 2 foto’s al het hele verhaal. Laat wat te raden over voor de kijker. Misschien kan je hem wel een beetje sturen door een pakkende titel te gebruiken.
    3. Hou het simpel, maak het niet te complex. Stel grenzen ook aan je bewerkingen.
    4. Neem eens een schilder of een kunstenaar die 3 dimensionaal werkt als voorbeeld. Niet om na te apen, maar als inspiratie.
    5. Overdrijf, speel met kleuren, surrealisme, symboliek en humor zijn aspecten die een rol kunnen spelen. Allemaal vormelementen en tools die je kunt inzetten om je verhaal beter te vertellen
    6. Vergeet vooral je eigen beleving bij het onderwerp niet. Wat is mooier als je jouw emotie bij het onderwerp kunt overdragen?

     

    Zie ook mijn blog Rotterdams groen

    Lees meer >> | 0 Reacties | 691 keer bekeken

  • Landschapsfotografie

    14 januari 2016

    Mij boeit landschapsfotografie het meest. Mijn fotoapparaat is mijn maatje om gezellig mee op uit te gaan. Ik hou van de ruimte om me heen, de lijnen, kleuren, structuren in het landschap en gewoon het heerlijke buiten bezig zijn. Voor echt mooie landschapsplaatjes moet je vroeg opstaan of laat op pad gaan om dan het mooiste licht te pakken. Of slecht weer trotseren om dreigende luchten en reflecties in regenplassen te fotograferen. Niets voor mij. Ik vind dat soort geijkte mooie plaatjes ook niet lang boeiend. Ik benader het landschap liever op een iets meer abstracte manier. En dat is best moeilijk. Ok, niet iedereen zal het kunnen waarderen, maar als ik het maar mooi vind.

    Wat zijn dan mijn mogelijkheden? Ik heb daar al vaker een blogje aan gewijd. Op de camera kan ik kiezen voor een lange sluitertijd of een meervoudige belichting, Ik kan out of focus fotograferen, tijdens het knippen bewegen of ergens doorheen fotograferen (water, glas enz). Ik kan gebruik maken van de eigenschappen van verschillende objectieven, van lensbaby, macro tot supergroothoek of tele, om bepaalde effecten te verkrijgen. En ook achteraf zijn er mogelijkheden om tot abstractie te komen. Zo biedt Photoshop mij de mogelijkheid om te knippen en te plakken, foto’s over elkaar heen te leggen, textures, extra vignettering, blur of vervorming toe te voegen enz. Of omzetten naar zwart wit om zo meer dramatiek in het beeld te krijgen. Ik zit graag, als het buiten regent, achter de computer om met eerder genomen foto’s te “spelen”.

    Maar het begint allemaal met anders kijken. Compositie, lijnen, vormen, kleur, dat zijn de elementen om mee te werken. Het concept is het startpunt van dit creatieve proces. Welke emotie wil ik delen, welk verhaal wil ik vertellen? Niet lukraak zo maar wat doen of in elkaar knutselen. En verder is een goed gedocumenteerd archief wel zo handig om uit te kunnen putten.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 830 keer bekeken

  • Groen Rotterdam

    21 november 2015

    Bij Rotterdam denk je snel aan files, hoogbouw en experimentele architectuur.

    Maar Rotterdam kent ook grote stadsparken, volkstuincomplexen, openbare daktuinen, stadsboerderijen en goed verborgen stadstuininitiatieven. Dit Groene Rotterdam zorgt voor een beter klimaat in de stad. En levert een nieuw beeld van Rotterdam op.

    Maar hoe het natuurlijke gezicht Rotterdam portretteren? Dat is de vraag waar ik mij het komende half jaar mee bezig wil houden. Oogstende volkstuinders, tegeltuintjes, een varen tussen stenen, een vogel op een nest van afval in de singel, de Spoortuin, de kilometerlange daktuin, mensen die recreëren in het park, verborgen schatten op Open tuinendag, het eiland Brienenoord (infrastructuur en natuur gecombineerd) of ’s nachts de vos gaan spotten in Ommoord? Of moet ik andere technieken inzetten en net zoals Groen links met een drone landschapsfoto’s gaan maken van wat nu nog een autoweg vrij Lage Bergse bos is?

    De eerste stap is in ieder geval: computer uit en hup naar buiten met de camera op zoek naar de Rotterdamse wildernis.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 654 keer bekeken

  • Het zijn MIJN foto’s.

    20 oktober 2015

    Ik maak geregeld mee tijdens het fotograferen dat mensen afwijzend en zelfs fel en agressief reageren als ik mijn camera op hen richt. Helemaal als ik bij een kinderspeelplaats of een kermis sta te fotograferen. Niet stiekem achter een boom verborgen, gewoon zichtbaar met een grote flinke lens en statief. Het is natuurlijk hun goed recht om te weigeren, dat respecteer ik ook, maar jammer is het wel. In de regel vraag ik vooraf netjes toestemming en vertel waar ik mee bezig ben. Vaak is dan al het leuke moment al voorbij of gaat men een geposeerde pose aannemen. Ik ben al heel wat tijd verloren aan gesprekjes en uitleg geven wat ik met de foto ga doen enz. En soms vergeet ik de tijd en ben gezellig aan de babbel en krijg een heleboel interessante informatie.

    Minder respectvol gaat men met mijn foto’s om. Ik maak geregeld mee, dat mijn foto’s gewoon zonder mijn toestemming worden gebruikt op websites, blogs en op sociale media als Facebook. Sterker nog, er wordt niet eens om toestemming gevraagd of mijn naam vermeld bij de foto. Zo plaatste een vakantiepark in Hellendoorn gewoon mijn foto’s op hun site en in hun brochure, werd er een behangetje gedrukt van een afbeelding van mij, kwam ik mijn voor fotowedstrijden ingezonden foto’s elders tegen enz. enz. Dit alles mag blijkbaar allemaal wel zonder toestemming.

    Op internet las ik een artikel van de fotograaf Meindert van Dijk over schending van het auteursrecht en wat je als fotograaf vervolgens kan doen. Hij verwoordt precies hoe ik mij dan voel, vernederd en een slachtoffer van diefstal.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 1815 keer bekeken

  • Urban photography

    17 augustus 2015

    Bij landschapsfotografie wordt vaak gedacht aan bijvoorbeeld mooie plaatjes van bergen met een stromend beekje, verlaten stranden met een mooie lucht, bloeiende heidevelden met grondnevel. Meestal moet je daarvoor vroeg op of juist laat op pad, met een rugzak vol filters en gehuld in weinig charmante kledij.

    Maar je kunt ook in het stedelijk landschap fotograferen. Een heel interessant onderwerp.

    Urban landscape en urban nature photography is een vorm van documentaire fotografie die zich richt op het ecosysteem van mensen, natuur en de infrastructuur voor wonen, werken en transport. De mens zelf is hierbij zelden zichtbaar, wel wat zijn aanwezigheid of handelen achterlaat……. Straatfotografie zou ik daarom niet onder urban photography laten vallen. Ook denk ik bij urban photography niet aan pure architectuur of mooie stadspanorama’s.

    Ik wil de stad vastleggen hoe deze nu is, het (over-) leven, het zich aanpassen aan die stad, het verval, het gevecht om de ruimte, hoe recreëren mensen tussen al die stenen, de straattuintjes, de stadsparken, de omliggende tuinsteden….. Ik ben altijd op zoek naar bijzondere locaties, plekken veelal in Rotterdam waar mensen zo aan voorbij lopen.

    Bij de onderwerpskeuze is het van belang dat je:

    - een verhaal vertelt. Zoek in de details die het verhaal versterken:
    - de emotie van de kijker versterkt: vervreemding, dreiging, isolement enz.;
    - de stad vastlegt zoals deze nu is of zich aan het ontwikkelen is;
    - die bijzondere plekjes fotografeert die je goed kent.
    Alleen zo kan je het juiste tijdstip voor de opname kiezen;
    - op zoek gaat naar contrasten, zoals de mix van oude en nieuwe gebouwen, kleur tussen al die stenen, drukte en rust enz.;
    - naar ongewone objecten op zoek gaat. Urban photography betekent niet alleen gebouwen. Denk ook aan wat de sporen die mensen achter laten in de stad: graffity, advertenties, reflecties in winkelruiten, auto’s, paraplu’s, afval enz.;
    - kiest voor eenvoud. Isoleer het onderwerp in zijn directe omgeving.

    Nog enkele tips voor het maken van een urban landscape of in goed Nederlands een stadsgezicht. Je zult zien dat er veel overeenkomsten zijn met de de fotografie van het natuurlijk landschap!

    Compositie
    Net zoals in het veld is de compositie belangrijk. Behandel het urban landscape net zoals je in het veld zou fotograferen. Varieer daarbij veel in standpunt, net zolang totdat je alles in beeld hebt wat van belang is voor jouw verhaal. Zoek daarbij naar buitengewone standpunten en speel met de kijkrichtingen van de kijker. Hoe rekening met iets in de voorgrond, het middengedeelte, de achtergrond, kaders, de horizon en de lijnen. Denk ook aan het hyperfocaal scherpstellen.
     

    Sfeerwerking door licht, wolken reflecties
    Zoek naar mooie lichtomstandigheden en maak gebruik van de specifieke lichtomstandigheden van overdag en de avond. Je zult zien dat voortdurend, bij elke hoek van de straat bij wijze van spreken, het licht verandert. Neem je statief mee voor als de avond is gevallen en de sfeer in de stad weer is veranderd.

    Lenzen
    Bij landschapsfotografie grijp ik snel naar mijn supergroothoeklens. In de stad gebruik ik meerdere lenzen, mijn groothoek, een standaard en zelden ook een tele voor details.

    Kleur of kies bewust voor zwart/wit
    De...

    Lees meer >> | 0 Reacties | 692 keer bekeken

  • Schilderen met licht

    30 maart 2015

    Het zal wel heel moeilijk zijn om een bloemetje of vlindertje haarscherp in beeld te brengen met een onscherpe achtergrond, maar het is ook een beetje saai. Ik ga graag wat creatiever aan de slag, zowel tijdens het fotograferen als in de nabewerking, en volg daarbij vooral mijn gevoel. OK, mijn smaak zal niet de smaak van een ieder zijn.

    Crocussen

    In andere blogs heb ik al geschreven over de lensbaby, over meervoudige belichtingen en de rol van de achtergrond. Nu wil ik nog even dieper ingaan op kleurgebruik, belichting en de rol van de voor- en achtergrond.

    Kleur moet je weten te gebruiken. Niet alleen de kleuren in je onderwerp, maar juist de kleuren in de voor- of achtergrond kunnen het beeld versterken. Ik zet de camera vaak midden in de struik en krijg daardoor bloemen op de voorgrond als een kleurwaas in beeld. Het mooiste is natuurlijk als dit een contrasterende kleur is.

    Door onscherpte (afstand, open diafragma) vertonen de kleuren zich in de vorm van vlekken en vlakken. In de vervaagde achtergrond kan je soms de schaduwen van een plant of paddenstoel in veelvoud terugzien. Dit gebeurt als er lichtreflecties in de achtergrond zijn (water, druppels, licht door bladerdek) en je de lens scherpstelt achter je onderwerp (out-of-focus).

    Door over- of juist onder te belichten manipuleer ik bij grote lichtcontrasten, zoals bij tegenlichtopnames, het beeld. Door onderbelichting wordt je foto donker met lichte accenten, bij overbelichting net omgekeerd. Vaak zie je alleen nog maar een silhouet tegen een donkere of lichte achtergrond. Door fotograferen met tegenlicht kan flare optreden, een kleureffect dat ontstaat door weerkaatsingen in de lens. Eigenlijk heb je een zonnekap om deze flare tegen te gaan, maar wie zegt dat je die flare niet juist wilt gebruiken in het beeld?

    Ik fotografeer in raw en heb de witbalans in de regel op automatisch staan. In de nabewerking bepaal ik dan de juiste kleurtemperatuur en verzadiging. Wel maak ik gebruik van een polafilter, een grijsverloopfilter of een oranje gelfilter bij het inflitsen (sneeuwvlokken) om tot een goede kleurweergave te komen.

    Lees meer >> | 0 Reacties | 739 keer bekeken

  • Spelen met de onscherpte

    30 maart 2015

    Met de lensbaby, maar ook met een telelens (dichtbij scherpstellen) of een macrolens kun je lekker spelen met de onscherpte. De mate van onscherpte is afhankelijk van het gekozen diafragma. Hoe groter het diafragma, des te zachter de onscherpte. Hoeveel onscherpte is erg afhankelijk van smaak, maar over het algemeen kan je zeggen, dat mensen toch wel iets scherp willen hebben in het beeld. Een mooi onscherpte maakt de foto, sterker nog, door creatief om te gaan met de vervaagde achtergrond kan je het beeld meer kracht geven. Hoe kan je dat doen? Een van de technieken om een interessante onscherpte te krijgen is het fotograferen door vegetatie heen. Echt in de struik om tussen de bloemen kruipen dus. Een tweede techniek is de meervoudige belichting. Eén foto scherp en de tweede foto out of focus (manueel werken). Sommige camera’s hebben de mogelijkheid om foto’s combineren. Meer controle over het eindresultaat heb je als je zelf de twee beelden in Photoshop samenvoegt. Je kunt dan zelf bepalen voor hoeveel procent je de tweede foto wil laten meespelen om tot het dromerige effect te komen. De lensbaby is een derde methode om te spelen met de scherpte en onscherpte.
    Ik ben hiermee nog volop aan het experimenteren. De lensbaby geeft een heel andere onscherpte dan een macro- of telelens. Meer schilderachtig, niet zo gladjes. Met een telelens zal je meer de omgeving in het beeld kunnen betrekken, mooi als je bijvoorbeeld op de voorgrond dan een wazige bloem hebt met contrastrerende kleuren. Je kunt ook gebruik maken van het tegenlicht om interessante effecten te krijgen in de achtergrond. Als het regent of sneeuwt flits ik dan ook nog in. Ik gebruik in dat laatste geval een oranje gelfilter op de flitser om zo de sneeuwvlokken wat geler te maken en daardoor iets meer te laten afsteken tegen de witte achtergrond. Ook kunnen de schitteringen van zonlicht dat weerkaatst op een wateroppervlak mooie cirkels vormen in de achtergrond.

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | 614 keer bekeken

  • Stillevens

    26 januari 2015

    Klik hier voor de foto's van stillevens

    Het opstellen van een tableau

    Het startpunt van een stilleven moet een goed concept zijn. Niets is erger dan een scherpe foto van het stilleven, maar concept blijft vaag. Je moet je steeds afvragen, Wat wil ik tonen en overbrengen? Verder is er fantasie nodig en een portie geluk.

    Van concept naar compositie

    Er gaat veel tijd zitten in het maken van een goede compositie. Het is dus zeker niet een hoop uitgestorte rommel waar ik een foto van maak. Natuurlijk kan je ook de objecten fotograferen zonder iets aan de opstelling te veranderen. Maar de beste composities die maak je toch op gevoel. Het is soms millimeter werk om dat ene bloemblaadje zo te leggen dat het voor mijn gevoel OK is. Elk stofje of kreukeltje moet weggewerkt worden. Ik ben soms 1 dag of langer bezig, voordat ik helemaal tevreden ben.

    Een verhaal

    Je moet als het ware de objecten onder één noemer kunnen brengen. Bijvoorbeeld een wijnfles, een gevuld wijnglas, een kurk en een kurkentrekker, dat valt overduidelijk allemaal onder het kopje ”wijn”. Met wat oesters erbij, een stoel waarop wat lingerie ligt, tsja dan krijg je al een heel verhaal. Het stilleven moet dat verhaal vertellen als het ware. Ik kan met de compositie alleen al uren bezig zijn. Ik maak tussendoor proefopnames en op een laptop die op de camera is aangesloten kan ik dan de compositie en het licht checken. Het komt aan op het juiste camerastandpunt, lens en het aanwezige licht of die foto eruit rolt die je in gedachten had.

    Vaak begin ik aan het begin van een sessie met een heleboel objecten en gaandeweg worden dat er steeds minder en blijven uiteindelijk de essentiële dingen over, die objecten waar het verhaal eigenlijk om gaat. Een schetsje vooraf van hoe het ongeveer moet worden, kan wel goed helpen bij het opstellen van zo’n tableau.

    Wat komt er verder allemaal kijken bij een mooie foto van een stilleven?

    Vorm en kleur

    Het is vooral spelen met kleuren, experimenteren met licht en schaduw, vormen en lijnen.

    Ondergrond

    Allereerst is er de ondergrond en de achtergrond. Alles wat redelijk egaal is, kan als ondergrond worden gebruikt. Bijvoorbeeld een tafellaken, of misschien een oude deur of plank of een losse plavuis. En bij Piekfijn ben ik inmiddels vaste klant. Ik heb daar bijvoorbeeld voor weinig een glazen bijzettafeltje gekocht dat prima dienst doet, als ik iets van onderen wil verlichten. De stillevens met de eieren heb ik zo gemaakt. Juist door te werken met dit soort reflecties, kan je spanning in het stilleven krijgen.

    Achtergrond

    De achtergrond probeer ik zo neutraal mogelijk te houden. Bij de Kwantum heb ik allerlei coupons gekocht die ik op een gordijnrails kan hangen als achtergrond. Verder heb ik grote vellen gekleurd papier dat ik licht kan buigen. Hierdoor krijgt de lichtval een mooi en geleidelijk verloop.

    Camera en lenzen

    Ik werk met de Canon D60, een camera met een groot display en gebruikt het meest de 50 mm lens van Canon omdat ik maximale scherptediepte wil hebben.

    En verder is er nog een laptop verbonden aan de camera, zodat ik op een groter beeldformaat de compositie, de plaatsing van de objecten en de belichting kan controleren.

    Statief

    Mijn camera staat altijd op statief. Zo ben ik alvast zeker van een vaste opnamestandpunt en kan ik ongestoord verder werken aan de opstelling van de objecten en het licht. Ik kan dan ook ongestoord met een ISO waarde van 100 werken, de langere sluitertijd is geen probleem want de camera staat toch op statief.

    Het beste is de camera direct al neer te zetten –op de juiste plaats- en dan alles op te bouwen en dan voortdurend te controleren of het goed gaat. Ik maak vooral veel opnamen om de invloed van verschillende lichtbronnen te zien. En speel met het diafragma om te zien wat de invloed ervan is.

    Gelukkig dat we nu digitaal werken en het niet uitmaakt hoeveel tussenopnamens je maakt. Je kan de compositie op het oog nog zo fraai hebben uitgedokterd: het moet op een tweedimensionaal vlak goed overkomen.

    Het licht

    Zoals gezegd is licht in stillevenfotografie nog belangrijker dan anders. Het licht dat je op het onderwerp laat schijnen bepaalt voor het grootste deel het welslagen van je compositie en dus ook van het eindresultaat: de foto. Het is spelen met licht. Het licht moet van 1 kant komen (links), anders zijn de schaduwen onnatuurlijk.

    Eenvoudig daglicht is niet prettig. Het contrast wordt algauw wat hoog en het buitenlicht is niet constant hetzelfde. Dat kan een onrustig beeld geven. Ik werk met 1 hoofdlicht, continue licht, studiolampen met gloeilampen erin en verder met een paar harde spotlichten als invullicht. Ik  heb maar een kleine ruimte op zolder, en geen ruimte voor softboxen enz.

    Zacht en diffuus licht is het mooist en dat kan bereikt worden door de lampen bijvoorbeeld iets af te schermen met overtrek- of kopieerpapier of met keukenrol. Verder werk ik met reflectieborden (dat kan piepschuim zijn of een groot vel wit foamplaat of een paneel bekleed met zilverkleurig isolatiemateriaal)  en paraplu’s om de schaduwen op te lichten. Bij glimmende voorwerpen moet je goed letten op ongewenste reflecties van de lampen. Als ik glas bijvoorbeeld moet fotograferen dan sta ik achter nietlichtdoorlatende gordijnen en werk dan door een klein gaatje waardoor precies mijn lens kan. Doe ik dat niet, dan sta ik als fotograaf ook op de foto.

    Kunstlicht heeft vaak wel wat langere sluitertijden tot gevolg. Maar omdat de camera toch op een vast punt staat, is dit geen probleem.

    Niet flitsen

    In ieder geval ga ik niet zomaar flitsen; het harde licht alle sfeer direct teniet doet. Een flits kan wel een aanvulling zijn, maar dan met verschillende lagen overtrekpapier of keukenrol eroverheen. De flits moet zo zwak mogelijk zijn. Met het harde licht van spotjes gebruik ik wel, om heel gericht een lichteffect te krijgen. Bijvoorbeeld een extra strijklicht over fruit. Over de belichting heb je de totale controle. Het is uitproberen, net zolang tot je het effect hebt wat ik wilde bereiken.

     

     

    Lees meer >> | 1 Reactie | 4825 keer bekeken

  • Lensbaby

    26 januari 2015

    Sinds kort ben ik in het bezit van een lensbaby. Ik had er al vaker aan gedacht, maar dacht met Photoshop of met Perfect 8 wel eenzelfde effect te kunnen bereiken. Na het zien van het werk van Sandra Bartoucha, Loulou Beavers en Andrea Gulickx was ik overtuigd. Er moest een lensbaby komen!

    Met de lensbaby kan je spelen met de scherpte en waar die moet komen te liggen. De kop van de lens kun je verbuigen in de richting waar de scherpte moet komen te liggen. Heel anders dan de bekende scherptediepte van een gewoon objectief. De vervaging is rondom het object zichtbaar. Ik zal het zeker niet altijd gebruiken, maar speels en creatief is het wel.

    Ik heb gekozen voor de ComposerPro  voor Canon, (dat is de lenshouder) met de sweet50 optic, een 50 mm lensje die je in de lenshouder plaatst. Er zijn ook andere lenshouders en optics en accessoires verkrijgbaar. Alle met een ander effect. De sweet50 wordt aangeraden om mee te beginnen.

    Voor landschappen b.v. is er de Edge80 optic. Er is ook een 35 mm lensje, een fisheye, een soft focus, een pinhole enz. en voor de liefhebber een set disks om sterretjes en hartjes mee te toveren.

    Er zijn ook composerpro’s voor andere merken camera’s en zelfs voor de mobiele telefoon.

     

    Ik vind :

    1) ten eerste de lensbaby heel leuk werken, niet makkelijk in het begin, wel verslavend en lekker licht om mee te nemen. In 1 hand heb je een 50 mm lens en 2 macrolenzen, statief is niet echt nodig. Het voelt als heel ambachtelijk werken. Afhankelijk van je camera kiest je voor A of M stand.

    2) Ik hou van de onverwachte lichtvlekken (glas, water) en de prachtige blur

    3) het spannend om beweging mee vast te leggen

    4) en natuurlijk om de aandacht naar een bepaald punt te sturen

    5) de lensbaby mooie effecten geven bij tegenlichtopnames (belletjes enz.)

     

    Advies:

    1) Als je met een lensbaby wilt beginnen, zet dan als eerste de dioptic op de camera voor jouw ogen optimaal. Je werkt namelijk uitsluitend met MF

    2) Koop om te beginnen een composerpro met de sweet 50 en de vaste diafragmaring erop. De oude uitvoeringen hebben geen ingebouwde diaframering en werken met  lossen schijfjes die je in de optic moet plaatsen om het diafragma te regelen. Die moet je plaatsen met een magnetisch staafje in de optic. Lijkt mij dat je die schijfjes snel kwijt bent en niet erg handig als je buiten bezig bent.

    3) Aangeraden wordt om te starten de lens rechtvooruit en een diafragma van f4 of F5.6. Hoe groter het diafragma hoe meer onscherpte. F 22 heeft bijvoorbeeld meer scherpte maar heeft ook erg veel licht nodig. Voor de macro zet je het diafragma op F2 of F2.5 mm en zorg je voor een snelle sluitertijd (zwak flitslicht??). Zodra je de ervaring hebt hoe de onscherpte uitpakt op de verschillende diafragma waarden, dan wordt het tijd om de lens te buigen. Trouwens je krijgt dan waarschuwingen van mensen dat er iets met je lens aan de hand is

    4) Probeer boven de 1/60...

    Lees meer >> | 0 Reacties | 1451 keer bekeken

  • Tips voor natuur- en landschapsfotografie

    24 oktober 2014

    Enkele eenvoudige tips :

    • Let op de lijnen in een landschap
    • Maak gebruik van doorkijkjes
    • Probeer op ooghoogte te komen van een dier of bloem
    • Zoek naar ritme (Bomen, strepen in vacht enz)
    • Maak gebruik van reflecties
    • Kies ook eens voor z/w of 1 kleur om het landschap kracht te geven
    • Kruip eens in de takken of het struikgewas
    • Gebruik het tegenlicht (silhouette   bloemen)
    • Vergroot eens sterk een bepaalde structuur, een bloem of het oog van een insekt                                      
    • Gebruik eens een tele i.p.v. altijd die groothoeklens

    Lees meer >> | 0 Reacties | 549 keer bekeken

  • Meer blogs >>