• Project StadsGezichten

    20 november 2017

    Een Stad en een Gezicht. Dat is het project waar ik mij nu mee bezig hou. Ik ben aan dit project begonnen om een ander beeld van Rotterdam te laten zien dan geijkte plaatsjes van de hotspots. Geen urban landscape, geen stadspanorama's. Wel een portret tegen een achtergrond die daar met zorg voor uit is gezocht en achter is gemonteerd. Achtergrond en portret zijn even belangrijk en communiceren met elkaar. De achtergrond is daarom even scherp als het portret. Mijn bedoeling is om zo grootstedelijke problemen luchtig in beeld te brengen. Maatschappelijke issues als drukte, lawaai, vervuiling, nieuwkomers, woning schaarste, werkloosheid, overlast enz.. De titel geeft de richting aan van wat ik wil verbeelden.

     

    Ik ben begonnen met StadsGezichten van mannen met baarden.  “Jan, Pier, Tjoris en Corneel, die hebben baarden” vind ik wel passen bij Rotterdam. De mannen zijn gefotografeerd tot hun middel en hebben een attribuut bij zich. Ik heb het liefst dat de mannen niet in de lens kijken, niet te veel poseren. Handen spelen een belangrijke rol in het beeld. Ook let ik goed op gelaagdheid en uniformiteit in het gebruik van lijnen en kleuren. Het beeld moet duidelijk zijn, verrassend, geloofwaardig en ook een bepaalde emotie bevatten.

    Wanneer je zo intensief contact hebt met de geportretteerden creëer je onbedoeld een band en wordt daardoor het selecteren erg moeilijk. Ik weet daarom nog niet zeker of dit project in een fotoboek (met of zonder interviews) zal gaan resulteren.
    Latere zorg, want met het project StadsGezichten ben ik voorlopig nog lang niet klaar. Er zijn nog meer mensen te fotograferen en te interviewen die iets van Rotterdam vinden....

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 30 keer bekeken

  • Werken met filters en lange sluitertijd

    20 november 2017

    Nee, van mij zul je geen watervalletjes te zien gaan krijgen met van dat melkachtig water . Ook geen softe zee met wat rotsen op de voorgrond, steden in het blauwe uurtje enz. Daarvan zijn al genoeg voorbeelden op het internet te bewonderen.

    Nee, ik hoop om met filters en/of lange sluitertijd tot meer  abstracte beelden te kunnen komen en het liefst ook nog beweging of meervoudige belichtingen toevoegen.
    Vanaf 30 sec. krijg je volledige abstractie. Vanaf 6 sec, heb je nog enige herkenbaarheid. Vervaging krijg je ook door de camera te bewegen. Volg hierbij de lijnen in het landschap. En zet de camera in de burst modus, neem een aanloopje en hou de ontspanknop ingedrukt. Het beste resultaat kreeg ik met F11 en een ½ sec met een 6 stops grijsfilter. Ik heb ook de witte stammen van een berk in de wind gefotografeerd en daarbij ook het 6 stops filter gebruikt. Wolken kan je iets vervagen door de 10 stops te gebruiken. Ik heb toen op F20 gewerkt met 25 sec.

    Ik ben begonnen met een filtersetje van Stealth Gear. Dat heb ik snel opzij gelegd. De houder viel steeds spontaan van mijn lens en  de filter hadden een rode kleurzweem. Vervolgens filters heb ik filters van het merk 84dot 5 gekocht. Een systeem dat iets meer kost, maar nog steeds redelijk betaalbaar is. Toch ben ik overgestapt op weer een ander merk,  het 100 mm systeem van Athabasca. Deze houder zit stevig vast en sluit heel goed aan op de lens, zodat er geen kier is waar toch nog licht door kan komen. In de houder zit een polafilter, daarachter plaats je de filters. Ik heb gekozen om te beginnen voor een 3 stops grijsverloopfilter en een little stopper met 6 stops.  Tsja, en dan wil je natuurlijk ook een big stopper. Die heb ik gekocht in de vorm van een lasglas van 8 DIN (5000 Kelvin). Het glas heb ik op een 77 mm ring geplakt en kan ik nu zo op mijn groothoeklens schroeven. De foto´s die ik ermee schiet zijn groen. Ach, dat heeft niet iedereen………

    Je kunt ook zelf “filters” maken. Zo gebruik ik wel eens een plastik zakje/bakje of een panty om doorheen te fotograferen. Als je dat gedeeltelijk voor de lens houdt of er een gat in maakt krijg je spannende effecten en contrasten tussen de vage en scherpe gedeeltes. Gebruik dan wel een lage diafragmawaarde en zoom enigszins in.

    Op internet is er genoeg info te vinden over het werken met langesluitertijd. Toch ter aanvulling een paar ervaringstips: zet de awb op bewolkt, gebruik een spotmeting en zet de noise onderdrukking in de camera vooral uit.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 17 keer bekeken

  • Groeten uit Rotterdam, beelden van een andere stad

    29 november 2016

    Mijn bedoeling is door te gaan waar ik voor de Kracht van Rotterdam mee ben begonnen, het fotograferen van mensen in een bepaalde wijk. Andere foto’s van Rotterdam dan de bekende plaatjes van de Erasmusbrug, de Markthal en het CS.

    Spontane, niet te geposeerde portretten van mensen in hun leefomgeving. Dat kan op straat zijn, maar ook in een huiskamer of op het werk. En ik wil aan de foto’s teksten toe voegen, stukjes uit het gesprek dat ik met hen had. Uitspraken over hun leven, vaak illustrerend voor bepaalde problemen in de stad waar zij mee worstelen, zoals overlast, veiligheid, huisvesting, de bevolkingssamenstelling, eenzaamheid, werkloosheid, vervuiling, verkeersproblematiek enz.

    Maar het is niet allemaal kommer en kwel te rapporteren over Rotterdam. Er zijn ook talloze vrijwilligers actief, in de zorg, in groenprojecten, de jonge creatieve ondernemers, er zijn mooie renovatie- en nieuwbouwwijken gekomen met goede speel- en sportvoorzieningen en niet de vergeten de buurtinitiatieven zoals de “huiskamers” waar voor en met elkaar gekookt wordt, gemusiceerd enz.

    Voor mij zijn die gesprekken net zo belangrijk als het portret zelf. Het straatbeeld of de directe leefomgeving, het portret en de tekst versterken elkaar. Het geheel van foto en tekst ga ik presenteren als ansichtkaart. Vandaar de titel “Groeten uit Rotterdam, een Andere Stad”.

    In mijn vorige blog was ik nog vrij optimistisch over het fotograferen van mensen op straat. Inmiddels na wat vervelende confrontaties ben ik daar wat terughoudender in geworden. Of het nu aan het jaargetijde ligt of aan de wijk? In ieder geval laat ik mij er niet door weerhouden om verder te werken aan dit nieuwe project.

    In plaats van zomaar iemand op straat aan te spreken ga ik nu meer gericht mensen uitnodigen om mee te werken aan het interview en de fotoshoot. Of een oproep op Facebook?

    Kortom wie wil?

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 130 keer bekeken

  • Mensen op straat fotograferen

    8 augustus 2016

    Voor de fotowedstrijd De Kracht van Rotterdam was het de bedoeling dat ik ook mensen ging fotograferen. Eigenlijk iets nieuws voor mij. Hoe leg je contact met een wildvreemde? En hoe krijg ik ze zover dat ze ook nog een model release formulier ondertekenen? Of ga ik stiekem mensen vastleggen? Kortom dit project was de aanleiding om eens buiten mijn comfort zone te stappen en de straat op te gaan.

    Ik wilde de mensen in Delfshaven in de context van hun woon- en leefmilieu fotograferen. Ik heb daarom gekozen om te werken met mijn 16-35 mm lens. Voor het gemak had ik mijn ISO op automatisch staan en koos ik voor een klein diafragma om alles lekker scherp in beeld te brengen. Ik heb mijn reportageflitser gebruikt om de persoon overdag net iets los te maken van de achtergrond. Soms onderbelichtte ik bewust met -1 tot -3 om zelfs overdag dramatische schaduwen te krijgen.

     

    Ik heb eigenlijk steeds om toestemming gevraagd. Het kwam eigenlijk heel weinig voor dat men niet op de foto wilde. OK, sommige mensen gingen echt poseren, maar na een gesprekje won ik toch snel vertrouwen en werd de pose meer naturel. Standaard kwam de vraag "waar is het voor?" Dan helpt het als je je verhaal klaar hebt: het is voor de Kracht voor Rotterdam, of ik ben lid van de fotoclub Rotterdam. Het maakt niet uit wat, men wil graag zoiets horen en het geeft je ook zelfvertrouwen.

    Ik kies ervoor de mensen vrij van dichtbij te fotograferen en vaak vanuit een laag standpunt en vrij frontaal. Ik wil veel in beeld hebben, een lekker zoekplaatje om naar te kijken. Lijnen, voorgrond, middenstuk en achtergrond zijn belangrijk voor de beeldopbouw. Helemaal met een groothoeklens moet je de hoeken goed in de gaten houden. Wat is essentieel voor het beeld, wat moet buiten beeld blijven en hoe zit het met de restruimte?

    Bij het fotograferen ben ik op zoek naar emotie (oogcontact, handen!), humor (posters, borden), tegenstellingen (oud-jong, dik-dun enz.) en sociale aspecten (inhoud). Oogcontact kun je ook forceren door net zolang door te klikken totdat je wordt opgemerkt.

    Als het even lukt, dan blijft het niet bij 1 of 2 foto’s van een situatie. Soms kan juist een klein fragment net op een andere foto beter in beeld staan, net een andere blik, handbeweging enz. Het mooiste is natuurlijk als je net Het moment kan pakken. Het moment dat men even zichzelf is en zich zeker niet bewust is van de fotograaf. Je kunt dit een beetje bewerkstelligen door wat open vragen te stellen. Laat ze maar lekker praten over hun leven en wacht het juiste moment af. Het is best lastig om dan niet zo mee te gaan in het verhaal, dat je vergeet om te fotograferen en HET moment toch nog mist.

    Ik ga een beetje door de knieën en schiet het portret licht van een lager standpunt. Het model komt daardoor prominenter in beeld. En misschien is deze houding wel minder intimiderend voor iemand? Let er wel op dat de neusgaten geen groot gat worden.

    Mijn ervaring is dat men blij was met de regie over hun houding. Even letten op de onderkinnen, vervorming door de groothoeklens van vooruitstekende knieën en handen. Maar ook kan het helpen om een onbevangen houding te krijgen door gewoon te vragen of wat te springen, met het haar te spelen, iets vast te houden enz. Ik vraag ook wel eens of men een houding kan herhalen.

     

    Voor het fotograferen van mensen zomaar op straat ga ik anders te werk. Vaag, scheef, onscherpte alles is hierbij toegestaan. Ik gebruik de P stand en Al servo

    Vooraf bepaal ik de compositie. Vervolgens is het rustig afwachten wie, wanneer en hoe het beeld in komt wandelen (fishing). Geduld wordt beloond.

     

    Of ik zoek oogcontact of ik probeer mij onzichtbaar op te stellen. Dat hangt een beetje af van de situatie. Wil ik echt stiekem een situatie schieten, dan stel ik mij onzichtbaar op en/of...

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 208 keer bekeken

  • Aan de slag voor de Kracht van Rotterdam

    2 augustus 2016

    Fotograferen in Delfshaven. Een boeiende wijk, ongedwongen mensen. Wat mij vooral opvalt zijn de buurtinitiatieven, de saamhorigheid en de inzet van vrijwilligers. Dat varieert van een biologisch landbouwprojecten, buurthuizen waar samen gegeten en gedaan wordt en allerlei activiteiten om de kinderen bezig te houden in de stadsparken. Ik ontmoet veel mensen tijdens mijn wandelingen door Delfshaven en heb openhartige gesprekken met hen. Van werklozen, vrijwilligers, jonge startende ondernemers, mensen met een taakstraf, kunstenaars tot beleidmakers. Ik leg hen vast met mijn supergroothoeklens, zodat ik ook de woon- , werk- of leefomgeving kan tonen. Ik word steeds weer getroffen door hun verhalen, hun verbondenheid en hun gezamenlijk doel om wat moois van de wijk te maken. Al dat praten kost heel wat tijd. Soms vergeet ik dat ik ook nog moet fotograferen. Maak niet uit, ik zou deze gesprekken niet willen missen.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 142 keer bekeken

  • Tips om uit een fotografen block te komen.

    27 juni 2016

    We zien zoveel, we willen zoveel. En altijd maar dat presteren. Fotoclubs, wedstrijden. Of is er weer een nieuwe camera of lens op de markt gekomen en worden je goede bergen belooft? Kan je echt niet zonder? Wie wordt daar nu eigenlijk het meest wijzer van? De commercie of jij? Voor een mooie foto heb je die dure camera of lens echt niet nodig. Al dat vergelijken en onrust kan ertoe leiden dat je je plezier verliest in de fotografie. We willen teveel en we vergelijken ons teveel met andere fotografen. Het gevolg is dat we onze  onbevangen kijk verliezen en de moed om te experimenteren. In ieder geval worden we er niet gelukkiger van. Likes op sociale media, nog zoiets. Helemaal niet belangrijk! Eerder werken ze je tegen, omdat het gevaar is dat je blijft hangen in je succesjes.

    ( Gewoon knippen maar. Gewoon de hele dag door. En liever de mensen die mij lief zijn, dan alleen maar wildvreemden. Tegenwoordig sta ik ook wel eens op de foto.)

    Wat kan je doen om uit een fotografen block te komen? Ten eerste doe die computer uit, stop met de dagelijkse beslommeringen en ga erop uit. Het maakt niet uit waar en wat je schiet, als je maar fotografeert. Vergeet alle regeltjes die je geleerd hebt voor een juiste compositie enz. Gewoon heerlijk knippen, het liefst licht met b.v. met een smartphone of een eenvoudige compact. Geen ballast van filters, statieven enz. Onscherp? Wat maakt het uit. Een onscherpe foto spreekt toch de fantasie veel meer aan? Fotografeer alleen wat jij leuk of mooi vindt. Ga niet naar locaties waar jij niets mee hebt. Dichtbij huis lijkt saai, maar ook daar kan je iets bijzonders ontdekken in het alledaagse. Neem de tijd om goed te kijken. Ga lekker ergens zitten, registreer bewust wat er om je heen te zien is en de foto komt dan vanzelf naar jou toe. Neem eens de tijd voor een praatje. Je zal versteld staan wat voor gesprekken er ontstaan. En natuurlijk dan een portretje schieten. Doe de camera daarom niet in een fototas. Hou hem bij de hand. De camera is een hulpmiddel ten dienste van jou en niet omgekeerd. Ga gewoon een tijdlang lang pretentieloos knippen. Niet tussentijds opladen. En kijk na weken eens wat voor pareltjes er tussen zitten! Werk ook eens een hele tijd met 1 lens en probeer alle mogelijkheden daarvan uit. Misschien is die lens wel helemaal niet geschikt voor het onderwerp. Maakt niet uit. Het kan tot hele verrassende resultaten leiden. Je kunt je ook een inschrijven voor een goede workshop (dwz een workshop waar jij wijzer van wordt en niet de zgn. docent) of een cursus. Kies dan juist iets wat nieuw voor je is. Je kunt ook eens overstappen naar een andere medium, zoals video. Maar laat vooral die sociale media  links liggen. Wie zijn die mensen die zo nodig jouw foto moeten liken? Het gaat om wat jij mooi vindt. Misschien ben jij wel veel verder met jouw denken over fotografie. Ik heb ooit iemand horen zeggen: "Na babymelk komt limonade, later een biertje en pas later komt dat eerste glaasje wijn". Smaak moet je dus ontwikkelen. En die ontwikkeling staat nooit stil, mits je maar open staat om te kijken en te leren. Zo ben ik begonnen met gearrangeerde stillevens, landschappen en nu meer bezig met de bebouwde omgeving en mensen. Van gecontroleerde naar veel meer spontane fotografie. Plak je daarom niet te snel een etiket op van natuurfotograaf of modefotograaf enz. Zoek contact met fotografen van jouw niveau die je eerlijk hun mening zeggen en verder je op weg helpen. Kijk ook eens naar de visie van andere beeldende kunstenaars. Waar zijn zij mee bezig?

    Genezen van de blokkade? Ga dan fris aan de slag met een project zoals een website, een tentoonstelling of een fotoboek. En geniet van jouw resultaten.

     

    Bij mij heeft dit allemaal geholpen. Jullie veel succes gewenst.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 179 keer bekeken

  • Mentoraat Fotobond

    8 april 2016

    Vijf sessies in Dordrecht. Mijn mentor is van de Fotobond: Jan Tito, een man met veel kennis van zowel schilders als fotografen. Heel leuk om te zien en te horen met welke voorbeelden hij steeds kwam opdagen. Heel inspirerend. Vooral de aspecten verbeelding, emotie en zeggingskracht kwamen aan bod. Aan de deelnemers werd van tevoren gevraagd na te denken over hun stijl van fotograferen en over de aspecten die zij verder wilden ontwikkelen.

    Als voorbereiding op de bijeenkomsten had ik al goed nagedacht over een onderwerp. Mijn keuze werd de stadsnatuur. Binnen dit onderwerp zijn er meerdere thema’s te verzinnen. Het groen in de stad, hoe recreëren mensen in de stad, wat betekent het voor hen, het oprukkend asfalt en woningbouw enz. Kortom heel veel thema’s binnen 1 onderwerp.

    Ik ben vrij ruim begonnen, gefotografeerd in parken en volkstuinen, een zwaan op een nest  van afval enz.. Gezien de tijd moest ik mij wel beperken. Uiteindelijk heb ik gekozen om de plannen voor de aanleg van een snelweg door het Lage Bergse bos te beeld te brengen. Niet als protest, dat heeft toch geen zin. Meer de zorg over wat er aan moois verloren dreigt te gaan.

    Ik ben met speelgoedautootjes aan de slag gegaan in het bos, aardewerk beeldjes van konijn in bomen gezet, tot verbazing van de wandelaars en mountainbikers. Veel gewerkt met collages en meervoudige belichting om contrasten in 1 beeld te vangen. Maar het werd niet echt wat ik wilde. Ik vond het te gemaakt. Ik was mijn verhaal te geforceerd aan het vertellen. Uiteindelijk ben ik gekomen tot een impressionistische vertaling van het bos. Mijn beleving, mijn gevoel bij de Rotterdamse wildernis.

     

    Nu het project is afgerond, maak ik de balans op: welke foto’s zijn het best gelukt en waarom en wat heb ik geleerd?

    1. Beperk jezelf. Fotografeer met regelmaat meerdere situaties of onderwerpen, maar kies slechts 1 thema. Probeer daar zo alle kanten van te ontdekken en in kaart te brengen. Het grote probleem hierbij is, wanneer stop je, wanneer is het genoeg?
    2. Maak het verhaal niet te af. Soms vertel je met 1 of 2 foto’s al het hele verhaal. Laat wat te raden over voor de kijker. Misschien kan je hem wel een beetje sturen door een pakkende titel te gebruiken.
    3. Hou het simpel, maak het niet te complex. Stel grenzen ook aan je bewerkingen.
    4. Neem eens een schilder of een kunstenaar die 3 dimensionaal werkt als voorbeeld. Niet om na te apen, maar als inspiratie.
    5. Overdrijf, speel met kleuren, surrealisme, symboliek en humor zijn aspecten die een rol kunnen spelen. Allemaal vormelementen en tools die je kunt inzetten om je verhaal beter te vertellen
    6. Vergeet vooral je eigen beleving bij het onderwerp niet. Wat is mooier als je jouw emotie bij het onderwerp kunt overdragen?

     

    Zie ook mijn blog Rotterdams groen

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 242 keer bekeken

  • Landschapsfotografie

    14 januari 2016

    Mij boeit landschapsfotografie het meest. Mijn fotoapparaat is mijn maatje om gezellig mee op uit te gaan. Ik hou van de ruimte om me heen, de lijnen, kleuren, structuren in het landschap en gewoon het heerlijke buiten bezig zijn. Voor echt mooie landschapsplaatjes moet je vroeg opstaan of laat op pad gaan om dan het mooiste licht te pakken. Of slecht weer trotseren om dreigende luchten en reflecties in regenplassen te fotograferen. Niets voor mij. Ik vind dat soort geijkte mooie plaatjes ook niet lang boeiend. Ik benader het landschap liever op een iets meer abstracte manier. En dat is best moeilijk. Ok, niet iedereen zal het kunnen waarderen, maar als ik het maar mooi vind.

    Wat zijn dan mijn mogelijkheden? Ik heb daar al vaker een blogje aan gewijd. Op de camera kan ik kiezen voor een lange sluitertijd of een meervoudige belichting, Ik kan out of focus fotograferen, tijdens het knippen bewegen of ergens doorheen fotograferen (water, glas enz). Ik kan gebruik maken van de eigenschappen van verschillende objectieven, van lensbaby, macro tot supergroothoek of tele, om bepaalde effecten te verkrijgen. En ook achteraf zijn er mogelijkheden om tot abstractie te komen. Zo biedt Photoshop mij de mogelijkheid om te knippen en te plakken, foto’s over elkaar heen te leggen, textures, extra vignettering, blur of vervorming toe te voegen enz. Of omzetten naar zwart wit om zo meer dramatiek in het beeld te krijgen. Ik zit graag, als het buiten regent, achter de computer om met eerder genomen foto’s te “spelen”.

    Maar het begint allemaal met anders kijken. Compositie, lijnen, vormen, kleur, dat zijn de elementen om mee te werken. Het concept is het startpunt van dit creatieve proces. Welke emotie wil ik delen, welk verhaal wil ik vertellen? Niet lukraak zo maar wat doen of in elkaar knutselen. En verder is een goed gedocumenteerd archief wel zo handig om uit te kunnen putten.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 317 keer bekeken

  • Groen Rotterdam

    21 november 2015

    Bij Rotterdam denk je snel aan files, hoogbouw en experimentele architectuur.

    Maar Rotterdam kent ook grote stadsparken, volkstuincomplexen, openbare daktuinen, stadsboerderijen en goed verborgen stadstuininitiatieven. Dit Groene Rotterdam zorgt voor een beter klimaat in de stad. En levert een nieuw beeld van Rotterdam op.

    Maar hoe het natuurlijke gezicht Rotterdam portretteren? Dat is de vraag waar ik mij het komende half jaar mee bezig wil houden. Oogstende volkstuinders, tegeltuintjes, een varen tussen stenen, een vogel op een nest van afval in de singel, de Spoortuin, de kilometerlange daktuin, mensen die recreëren in het park, verborgen schatten op Open tuinendag, het eiland Brienenoord (infrastructuur en natuur gecombineerd) of ’s nachts de vos gaan spotten in Ommoord? Of moet ik andere technieken inzetten en net zoals Groen links met een drone landschapsfoto’s gaan maken van wat nu nog een autoweg vrij Lage Bergse bos is?

    De eerste stap is in ieder geval: computer uit en hup naar buiten met de camera op zoek naar de Rotterdamse wildernis.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 279 keer bekeken

  • Het zijn MIJN foto’s.

    20 oktober 2015

    Ik maak geregeld mee tijdens het fotograferen dat mensen afwijzend en zelfs fel en agressief reageren als ik mijn camera op hen richt. Helemaal als ik bij een kinderspeelplaats of een kermis sta te fotograferen. Niet stiekem achter een boom verborgen, gewoon zichtbaar met een grote flinke lens en statief. Het is natuurlijk hun goed recht om te weigeren, dat respecteer ik ook, maar jammer is het wel. In de regel vraag ik vooraf netjes toestemming en vertel waar ik mee bezig ben. Vaak is dan al het leuke moment al voorbij of gaat men een geposeerde pose aannemen. Ik ben al heel wat tijd verloren aan gesprekjes en uitleg geven wat ik met de foto ga doen enz. En soms vergeet ik de tijd en ben gezellig aan de babbel en krijg een heleboel interessante informatie.

    Minder respectvol gaat men met mijn foto’s om. Ik maak geregeld mee, dat mijn foto’s gewoon zonder mijn toestemming worden gebruikt op websites, blogs en op sociale media als Facebook. Sterker nog, er wordt niet eens om toestemming gevraagd of mijn naam vermeld bij de foto. Zo plaatste een vakantiepark in Hellendoorn gewoon mijn foto’s op hun site en in hun brochure, werd er een behangetje gedrukt van een afbeelding van mij, kwam ik mijn voor fotowedstrijden ingezonden foto’s elders tegen enz. enz. Dit alles mag blijkbaar allemaal wel zonder toestemming.

    Op internet las ik een artikel van de fotograaf Meindert van Dijk over schending van het auteursrecht en wat je als fotograaf vervolgens kan doen. Hij verwoordt precies hoe ik mij dan voel, vernederd en een slachtoffer van diefstal.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 397 keer bekeken

  • Meer blogs >>